Ο ψευτοθόδωρος

Ο Θόδωρος ήταν μεγάλος ψεύτης. Έλεγε πάντα ψέματα. Θα μπορούσα να τον πω μυθομανή, αλλά τότε όλοι οι μυθομανείς στον κόσμο θα το θεωρούσαν μεγάλη προσβολή και θα μαζευόταν για να μου κάνουν μήνυση. Βέβαια κανένα δικαστήριο δε θα με καταδίκαζε αφού οι μηνυτές, ως αποδεδειγμένοι μυθομανείς, δεν θα γινόταν ποτέ πιστευτοί. Η σύγχρονη ψυχολογία ίσως να έχει μία επιστημονικοφανή ονομασία για την κατάσταση αυτή του Θόδωρου, όπως ‘ακραία και ακατάσχετη ψευτομανία’ ή ‘επίκτητη ανικανότητα δήλωσης αληθείας’ αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ο Θόδωρος ήταν απλά και μόνο ένας μεγάλος ψεύτης.
Είχε δηλώσει για παράδειγμα ότι ήταν ο συγγραφέας του τηλεφωνικού καταλόγου και ότι επειδή πληρωνόταν με το όνομα είχε βάλει πολλούς παραπάνω Παπαδόπουλους απ’ ότι υπήρχαν, καθώς και μερικά άλλα ονόματα τα οποία θεωρούσε αστεία, όπως το Κατερίνα Κουτσοκλανιότογλου, το Πέτρος Μπάτμαν και το Γιώργος Δημητρίου. Με αυτόν τον τρόπο, έλεγε, είχε καταφέρει να μαζέψει μία αμύθητη περιουσία η οποία θα του επέτρεπε να πίνει μία μπύρα την ημέρα για όλο το υπόλοιπο της ζωής του. Επίσης δήλωνε ότι η Μόνα Λίζα ήταν πορτραίτο του και ότι μια φορά είχε κλάσει τόσο δυνατά που δημιουργήθηκε σεισμός στο Τόκιο. Πάντα έλεγε ψέματα. Τον ρωτούσαμε αν θα έρθει για καμιά μπύρα, μας έλεγε όχι και τελικά ερχόταν. Αν μας έλεγε ναι ξέραμε ότι δεν θα έρθει οπότε δεν τον περιμέναμε. Τον είχαμε συνηθίσει και παίρναμε πάντα ως δεδομένο το αντίθετο από αυτό που μας έλεγε. Μια μέρα όμως έγινε κάτι το οποίο μας άφησε όλους κατάπληκτους. Ο Θόδωρος δήλωσε ότι η Γη είναι στρόγγυλη.
Αυτό δεν είναι δυνατόν. Αν ο Θόδωρος λέει κάτι τέτοιο, και δεδομένου ότι ο Θόδωρος λέει πάντα ψέματα, αυτό σημαίνει ότι η Γη δεν είναι στρόγγυλη. Όλοι στην παρέα μείναμε εμβρόντητοι. Τι συμβαίνει; Αρχίσαμε να το μελετάμε. Ψάξαμε στην παγκόσμια βιβλιογραφία και είδαμε ότι εκτός από μια θεωρία ότι η Γη είναι επίπεδη και στηρίζεται στο καύκαλο μιας χελώνας και τα γραπτά του μητροπολίτη Αυγουστίνου Καντιώτη, οτιδήποτε γραμμένο μετά το 1493 έλεγε ότι η Γη είναι στρογγυλή. Τελικά αποφασίσαμε να οργανώσουμε μία εκστρατεία.Δανειστήκαμε την βαρκα του Θωμά, την γεμίσαμε με μπύρες και μετά δεν χωρούσαμε να μπούμε εμείς. Παρά τις αντιρρήσεις του Θανάση βγάλαμε μερικές μπύρες και στριμωχτήκαμε. Η βάρκα δεν άντεξε το όλο βάρος και πήγαμε κατευθείαν στον πάτο οπότε παρά τις αντιρρήσεις του Θανάση βγάλαμε μερικές ακόμα μπύρες. Τότε ο Θανάσης στεναχωρημένος που δεν τον υπολογίζουμε αποφάσισε να μας παρατήσει και να πάει σπίτι του με αποτέλεσμα να μειωθεί το βάρος και να μπορέσουμε να ξαναβάλουμε μέσα τις μπύρες. Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας το οποίο μας πήγε σε εξωτικά και περίεργα μέρη όπου δεν συνέβη απολύτως τίποτα. Κάποτε φτάσαμε σε έναν τεράστιο φράχτη στη μέση της θάλασσας που είχε μία πινακίδα ΠΡΟΣΟΧΗ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΔΕΝ ΓΑΒΓΙΖΕΙ. Μετά από πολύωρη συζήτηση καταλήξαμε στο ότι ο σκύλος μάλλον δαγκώνει και καλό θα ήταν να γυρίσουμε πίσω, πράγμα που κάναμε παρά τις αντιρρήσεις του Θανάση, ο οποίος ενώ είχε φύγει είχε αφήσει μαζί μας τις αντιρρήσεις του. Τελικά ποτέ δεν μάθαμε αν ο Θόδωρος έλεγε ψέματα ή αλήθεια εκείνη τη μέρα αλλά αποφασίσαμε να σταματήσουμε να του κάνουμε παρέα γιατί μας έκανε όλο τράκες τσιγάρα.